Ölçü kaşığı kavramı mutfakta sık duyulsa da çoğu kişi tam olarak ne anlama geldiğini bilmez. Kızartmada yağ sıcaklığı ile ilgili bu terimin pratikte nasıl bir fark yarattığını örnekler üzerinden açıklıyoruz.
Çoğunlukla, Mersin çevresinde yetişen ürünler, yerel tariflerin karakterini doğrudan belirler. Kızartmada yağ sıcaklığı konusunda bölgesel varyasyonları denemek, mutfak dağarcığını hızla genişletir.
Bununla birlikte, kalabalık için yemek yapmak, tek porsiyonu çoğaltmaktan ibaret değildir; asıl mesele her şeyin aynı anda sıcak çıkmasıdır. Kızartmada yağ sıcaklığı konusunda misafir günü planlarken önceden hazırlanabilecek adımları ayırmak, son yarım saati rahatlatır.
Pratikte, sofrada tek bir iddialı tabak yeterlidir, gerisi onu destekleyen sade eşlikçilerden oluşabilir. Konuklardan gelen alerji ve tercih bilgisini bir gün önceden almak da olası sürprizleri önler.
Genellikle, kızartmada yağ sıcaklığı ile ilgili güvenlik zinciri elleri yıkamakla başlar, servis sıcaklığıyla devam eder. Yemeğin iki saatten uzun süre ılık kalması, bakteriler için en elverişli aralığı yaratır.
Genel olarak, aynı anda yapılabilecek işleri üst üste bindirmek büyük fark yaratır; su kaynarken sebzeyi hazırlamak gibi. Kızartmada yağ sıcaklığı konusunda kısa bir sıra listesi yazmak, adım atlamayı da önler.
Çoğu durumda, kalan malzeme çöp değil, yeni bir tarifin başlangıcıdır; ekmek içi, sebze sapları ve az kalmış soslar buna örnektir. Kızartmada yağ sıcaklığı konusunda artanları ayrı bir kutuda toplamak, hafta sonu tek bir yemeğe dönüşmelerini kolaylaştırır.
Kızartmada yağ sıcaklığı konusunda bölgesel yorumlar, aynı adı taşıyan yemeği tanınmaz hale getirebilir. Eskişehir çevresinde yağ tercihi, baharat yoğunluğu ve pişirme kabı sıklıkla değişir.
Genel olarak, kızartmada yağ sıcaklığı ile ilgili yerel varyasyonlar tesadüf değildir; iklim ve tarım deseni belirleyicidir. Muğla gibi bir yerde bol bulunan malzeme, tarifin omurgası haline gelir.
Pişmiş yemeklerin çoğu hava almayan kaplarda derin dondurucuda 2 ile 3 ay arasında lezzetini korur. Sulu yemekleri porsiyonlara ayırıp üzerine tarih yazarak dondurmak, hem çözdürmeyi kolaylaştırır hem de israfı önler. Patates ve süt bazlı soslar donduktan sonra doku değiştirebileceği için bu tür yemekleri taze tüketmek daha iyi sonuç verir.
Kısaca, birçok yemek pişirildikten sonra buzdolabında 2 ile 3 gün rahatlıkla saklanır, hatta bazı sulu yemekler bekledikçe lezzetlenir. Salata, kızartma ve çıtır dokulu tariflerde ise hazırlık aşamasını önceden yapıp son adımı servis öncesine bırakmak daha doğru olur. Sos, doğranmış sebze ve marine edilmiş etleri ayrı kaplarda saklamak, yemek gününde işinizi büyük ölçüde kısaltır.
Uygulamada, ağır ve yağlı yemeklerin yanına yoğurtlu bir meze, turşu veya limonlu yeşil salata dengeyi kurar. Hafif ve sulu tabaklarda ise pilav, bulgur ya da ev ekmeği ile doygunluk artırılabilir. Sofrada iki farklı doku bulundurmak, örneğin bir çıtır ve bir kremalı öğe, menüyü daha tamamlanmış gösterir.
Mevsiminde toplanan sebze ve meyveler hem daha ucuz hem de aroma bakımından çok daha yoğun olur, bu da tarife doğrudan yansır. Örneğin yaz aylarında domates ve biber bazlı tarifler, kışın ise kök sebzeler ve kurubaklagillerle yapılan yemekler öne çıkar. Alışverişte pazarda bol bulunan ürünü tarifin merkezine almak, hem bütçeyi hem lezzeti korur.
En yaygın hata, tencereyi ya da tavayı gereğinden fazla doldurup malzemenin kızarmak yerine kendi suyunda haşlanmasına yol açmaktır. İkinci sık hata ise tuz ve baharatı tek seferde başta eklemek; oysa pişirme sırasında sıvı azaldıkça tat yoğunlaşır. Ayrıca fırın ya da yağ yeterince ısınmadan malzeme eklemek, dış yüzeyin mühürlenmemesine ve yemeğin yağ çekmesine neden olur.
İlk bakışta, kalabalık sofralarda porsiyonu iki katına çıkarmak istediğinizde sıvı oranını birebir değil, kademeli olarak artırmayı unutmayın.