Kalabalık bir sofra kurarken porsiyon hesabı çoğu zaman gözden kaçar. Kızartma teknikleri hazırlarken kaç kişilik ölçü tutturmanız gerektiğini ve artan malzemeyi nasıl değerlendireceğinizi anlatıyoruz.
Kızartma teknikleri konusunda bölgesel yorumlar, aynı adı taşıyan yemeği tanınmaz hale getirebilir. Adana çevresinde yağ tercihi, baharat yoğunluğu ve pişirme kabı sıklıkla değişir.
Kural olarak, kurtarma denemelerinde birkaç şeyi aynı anda değiştirmek sonucu daha da bozar. Kızartma teknikleri konusunda önce tadın yönünü belirleyip tek adım uygulamak, ardından tekrar tatmak en güvenli yoldur.
Pişmiş yemeğin oda sıcaklığında iki saatten fazla bekletilmesi risk yaratır. Kızartma teknikleri ile ilgili saklama kurallarına uymak, hem sağlık hem de tat açısından koruyucudur.
Kızartma teknikleri konusunda yemeği başka bir yere götürmek, ayrı bir hazırlık planı ister. Sos ile ana bileşeni ayrı taşımak, dokunun yolda dağılmasını engeller.
Çoğunlukla, kızartma teknikleri ile ilgili taşıma kararlarında sıcaklık ve süre birlikte düşünülür. Yolculuk uzun olacaksa soğuk zinciri korumak veya yemeği varış yerinde tamamlamak daha güvenli olur.
Su bardağı, çay bardağı, yemek kaşığı gibi ölçüler evden eve değişebildiği için tarifler bazen tutmaz. Kızartma teknikleri hazırlarken bir kez mutfak terazisiyle kendi bardağınızın kaç gram aldığını ölçmek, bu belirsizliği tümüyle ortadan kaldırır.
Sıvı ve toz malzemede aynı hacim aynı ağırlık anlamına gelmez; un ile sütü aynı kaba göre düşünmek hata üretir. Kızartma teknikleri ile ilgili tariflerde gram cinsinden bir tablo tutmak tekrarlanabilir sonuç verir.
Yaşa uygun görev dağılımı işin anahtarıdır; bıçak ve ocak yetişkinde kalmalı, ölçme ve hazırlık çocuğa bırakılmalıdır. Dağılan un ya da dökülen sütü baştan kabullenmek süreci herkes için keyifli kılar.
Genellikle, pişmiş yemeklerin çoğu hava almayan kaplarda derin dondurucuda 2 ile 3 ay arasında lezzetini korur. Sulu yemekleri porsiyonlara ayırıp üzerine tarih yazarak dondurmak, hem çözdürmeyi kolaylaştırır hem de israfı önler. Patates ve süt bazlı soslar donduktan sonra doku değiştirebileceği için bu tür yemekleri taze tüketmek daha iyi sonuç verir.
Kuru baklagil ve etli yemeklerde düdüklü tencere pişme süresini normal tencereye göre üçte bire kadar indirebilir. Basınç kurulduktan sonra ateşi kısıp süreyi oradan saymak gerekir, yoksa malzeme dağılabilir. Sebzeli tariflerde ise sebzeleri en sona ekleyip kısa süre pişirmek, dokusunun korunmasını sağlar.
Çoğu durumda, en yaygın hata, tencereyi ya da tavayı gereğinden fazla doldurup malzemenin kızarmak yerine kendi suyunda haşlanmasına yol açmaktır. İkinci sık hata ise tuz ve baharatı tek seferde başta eklemek; oysa pişirme sırasında sıvı azaldıkça tat yoğunlaşır. Ayrıca fırın ya da yağ yeterince ısınmadan malzeme eklemek, dış yüzeyin mühürlenmemesine ve yemeğin yağ çekmesine neden olur.
İlk denemede az malzemeli, tek tencerede pişen ve bekleme süresi kısa olan tarifleri seçmek en mantıklısı. Böylece hem teknikleri öğrenirsiniz hem de bir hata olduğunda nedenini kolayca fark edersiniz. Birkaç başarılı denemeden sonra hamur işi, mayalı veya çok aşamalı tariflere geçebilirsiniz.
Çoğu tarifte et yerine mantar, mercimek, nohut veya bulgur kullanarak benzer doygunluk ve doku elde edebilirsiniz. Süt ürünleri için yulaf ya da soya bazlı alternatifler, yumurta için ise keten tohumu jeli veya nohut suyu işe yarar. Tek dikkat edilecek nokta, umami tadını korumak için domates salçası, soya sosu veya kurutulmuş mantar gibi lezzet artırıcılar eklemektir.
Kısaca özetlemek gerekirse kızartma teknikleri ile ilgili en belirleyici nokta malzeme kalitesi ve pişirme süresine gösterilen sabırdır.